STRESZCZENIE
AKT I
Scena I
„Makbet z naszych ust dowie się o swych losach” zapowiadają trzy wiedźmy. Uroku tej scenie dodaje burzowa sceneria i pełne grozy wrzosowisko.
Scena II
Scena II poświęcona jest bitwie pod Forres, z której relację zdają posłańcy. Dowiadujemy się, iż w chwili gdy szala zwycięstwa przechylała się już na stronę wrogów Makbet odznaczył się niezwykłym męstwem i zbuntowana szlachta szkocko - irlandzka musiała pogodzić się z przegraną. O dokonaniach Makbeta informowany jest również król wraz z synami Malkolmem i Donalbeinem.
Scena III
Makbet wraz ze swoim przyjacielem Bankiem powracają do zamku po zwycięskiej bitwie. Na drodze witają ich trzy czarownice obdarzając ich tytułami, które dopiero mają otrzymać. Makbet dowiaduje się od czarownic, że w niedługim czasie otrzyma tytuł pana Kawdoru, obejmie panowanie na zamku Glamis, a w przyszłości zostanie królem całej Szkocji. Czarownice poruszają temat również drugiego rycerza. Oznajmiają, iż zostanie on ojcem królewskich dzieci. Rycerze nie kryją zdziwienia. Niestety spotkanie przerywają panowie szkoccy, którzy wyruszyli na powitanie dzielnych wojowników. Rosse i Angus informują Makbeta, że król nadał mu tytuł tana, a także darował posiadłość. Mężczyźni dowiadują się, że poprzedni pan Kawdoru zdradził króla spiskując z wrogami. Makbet przypomina sobie słowa czarownic. Zastanawia się czy dalsza część przepowiedni faktycznie się spełni. Zaczyna wierzyć, iż czeka go wspaniała przyszłość, ale uważa, że losowi trzeba pomóc. Myśli: „Chcieli los, abym był królem, niech mię bez przyczynienia się mojego ukoronuje”. Banko w przeciwieństwie do przyjaciela myśli logicznie i sceptycznie odnosi się do tego typu rozważań.
Scena IV
Bohaterowie docierają na zamek i kończą rozmowę na temat przyszłości. Powitani gorąco przez króla zdają mu relację z bitwy. Banko jako lojalny rycerz deklaruje swojemu władcy wierność.
W tej scenie Makbet dowiaduje się, że mimo zasług i pokrewieństwa z królem, Dunkan zamierza przekazać tron synowi - Malkomowi. Ta informacji zrodziła w głowie Makbeta chęć wyeliminowania Malkolma. W jego głowie kłębi się wiele myśli, zaczyna coraz poważniej rozważać słowa czarownic i postanawia dążyć do objęcia tronu. Swoje myśli zdradza czytelnikom i widzom, wobec otoczenia pozostaje nieugiętym i wiernym rycerzem.
Scena V
Niedługo potem Makbet otrzymuje od posłańca wiadomość, że Dunkan odwiedzi go w jego domu. Żona Makbeta reaguje z zadowoleniem na tę wiadomość, ponieważ utożsamia wizytę z dalszym rozwojem kariery męża. Lady Makbet dowiedziawszy się o wróżbie widzi tylko jedno rozwiązanie. Zabicie króla. Usiłuje przekonać męża do swojego genialnego pomysłu, napotyka jednak na jego opór. Makbet waha się, ponieważ długo i ciężko pracował na swoją opinię pomijając już fakt, że król jest jego rodziną. Wszystko, co posiada on i jego żona również zawdzięcza Dunkanowi. Żona jest jednak nieugięta i zdeterminowana w swych działaniach. Namawia męża, aby się zgodził, kusi go tytułem, który otrzyma. Swój pomysł uzasadnia wróżbą. Przekonuje męża, iż jego los jest w jego własnych rękach i tylko od niego zależy co się wydarzy i jak będzie wyglądało ich życie. Po namowach żony, Makbet zgadza się i wspólnie marzą o wspaniałej przyszłości i sposobie usunięcia króla.
Scena VI
Król wraz ze sługami zatrzymuje się w Inverness- posiadłości Makbeta. Zostaje dobrze przyjęty przez małżeństwo, tymbardziej, że ludzi ci za wszelką cenę usiłują ukryć swoje plany.
Scena VII
Lady Makbet ponownie stara się przekonać męża do zbrodni. Wspólnie rozwiewają wzajemne wątpliwości i w ostateczności mąż ulega namowom żony. Teraz pozostaje jedynie zaplanować zbrodnie.
AKT II
Scena I
Makbet walczy ze swoim sumieniem. W monologu, który wygłasza wspomina Hekate, bogini zbrodni. W tej scenie bohater ma również halucynacje, widzi sztylet, który...
